Τα παιδιά του σήμερα τυλιχτεί στο βαμβάκι. Αν ζούσαν σαν ένα παιδί στη δεκαετία του '80 ή πριν, είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς, κοιτάζοντας πίσω, ότι θα μπορούσε να επιβιώσει τόσο καιρό! Όπως τα παιδιά, καθόμασταν σε αυτοκίνητα χωρίς ζώνες ασφαλείας και αερόσακους καμία. Κούνιες μας ήταν βαμμένο με χρώμα γεμάτο μόλυβδο και το κάδμιο. Τα φιαλίδια από το φαρμακείο ήμασταν σε θέση να ανοίγουν εύκολα. Πόρτες και τα ντουλάπια ήταν μια διαρκής απειλή για τα δάχτυλά μας, και για τα ποδήλατα και μοτοποδήλατα, ποτέ δεν φορούσε κράνος! Χτίσαμε πανηγυρικούς και ανακαλύφθηκαν κατά την πρώτη βόλτα κάτω από την πλαγιά που έχουμε ξεχάσει τα φρένα. Έτσι ήρθαμε σαφές μετά από μερικά ατυχήματα. Φύγαμε από το σπίτι το πρωί, είχαμε φύγει όλη την ημέρα και μόνο έπρεπε να είναι το σπίτι όταν τα φώτα του δρόμου ήρθε. Κανείς δεν ήξερε πού ήταν, και δεν είχαμε ακόμη ένα κινητό τηλέφωνο! Εμείς οι ίδιοι κοπεί, έσπασε τα οστά και τα δόντια, και κανείς δεν μηνύθηκε γι 'αυτό! Υπήρχαν μόνο τα ατυχήματα! Κανείς δεν φταίει εκτός από εμάς Κανείς δεν ρώτησε για "εποπτικά καθήκοντα». Παλέψαμε και μερικές φορές μας χτύπησαν μαύρο και μπλε, έτσι θα έπρεπε να ζούμε, διότι δεν ενδιαφέρουν τους ενήλικες ιδιαίτερα. Φάγαμε μπισκότα, ψωμί με παχιά Nutella, ήπιε πολλά αναψυκτικά τύπου κόλα, μεθυστικά ποτά ή "Blue Pig» και δεν ήταν ακόμη πάρα πολύ λίπος ή άρρωστο! Σε δημόσια κτίρια, ήμασταν συνεχώς αναδύεται μέσα από τα σύννεφα του καπνού! Ήπιαμε με τους φίλους μας από ένα μπουκάλι και κανείς δεν πέθανε ως αποτέλεσμα! Δεν είχαμε: Playstation, Nintendo 64, X-Box, video games, 64 τηλεοπτικά κανάλια, ήχο surround, τη δική του τηλεόραση, υπολογιστή, κινητό τηλέφωνο, φορητούς υπολογιστές, internet, chat rooms. ΕΙΧΑΜΕ FRIENDS! Εμείς απλά πήγε και συνάντησε τους στο δρόμο. Ή απλά βάδισε στο σπίτι ή το διαμέρισμά τους και χτύπησε το κουδούνι! Μερικές φορές δεν χρειάζεται να χτυπήσει, και μόλις μπήκε μέσα! Χωρίς ραντεβού και χωρίς τη γνώση των αμοιβαίων τους γονείς μας. Νομίζαμε ότι τα παιχνίδια με ξύλινα μπαστούνια και μπάλες του τένις. Φάγαμε επίσης τα σκουλήκια, και οι προφητείες δεν έφτασε? τα σκουλήκια δεν ζουν στις κοιλιές μας, και με ραβδιά, δεν ήταν και πάρα πολλά τα μάτια έξω! Όταν το ποδόσφαιρο του δρόμου επιτράπηκε μόνο για να παίξει, ο οποίος ήταν καλός. Ποιος δεν ήταν καλό, έπρεπε να μάθουν να αντιμετωπίζουν τις απογοητεύσεις! Μερικοί μαθητές δεν ήταν τόσο έξυπνος όσο άλλοι. Μπορείτε απέτυχε ένα βαθμό και επαναλαμβανόμενες κατηγορίες. Αυτό οδήγησε εκείνη τη στιγμή να μην συναισθηματική γονέα-δασκάλου συνέδρια ή ακόμη και να τροποποιήσει αξιολογήσεις των επιδόσεων! Οι δράσεις μας είχε μερικές φορές συνέπειες. Αυτό ήταν σαφές, και κανείς δεν μπορούσε να κρύψει. Αν κάποιος από εμάς έχει παραβεί το νόμο, ήταν σαφές ότι οι γονείς δεν το χτυπήσει αυτόματα έξω από το χάος. Το αντίθετο, ήταν συχνά η ίδια γνώμη με την αστυνομία! Κάτι! Η γενιά μας έχει γεννήσει μια πληθώρα καινοτόμων λύτες πρόβλημα και τους εφευρέτες με τη διάθεση ανάληψης κινδύνων. Είχαμε ελευθερία, αποτυχία, επιτυχία και υπευθυνότητα! Με όλα τα ξέραμε deal!
Συγχαρητήρια!
WE WERE ΗΡΩΕΣ!
